Şehir içi toplu taşıma araçlarının yaşadığımız şehir ve insanları hakkında çok ciddi bilgiler verdiğini bir kez daha anladığım  yolculuk maratonum esnasında beni geren olaylarla sıkça karşılaştım. Artık bu olaylardan etkilenmemek için 45 dakikalık nispeten uzun, İstanbul için kısa metrobüs yolculuğum boyunca müzik dinlemeyi, bir kaç yazı okumayı ve dışarının keşmekeşini izlemeyi tercih ediyorum.

Dünya değişiyor, insanlar değişiyor, bununla beraber  şehirlerin organik, kültürel yapıları değişiyor ve eskisinden çok farklı bir kimliğe bürünüyor. İzlenimler değişimin olumlu yönünün değil olumsuz yönünün daha ağır bastığını gösteriyor. Şehirlerin sahip olduğu kültür kısa bir sürede de oluşabilir, İstanbul gibi 2-3 bin yıllık hatta daha eski bir geçmişe de sahip olabilir. Şehirlerin sahip olduğu yaş ve kültür insanlar üzerindeki etki düzeylerinin de belirleyicisi oluyor bir nevi. Şehirler, sakini olmayı kabul eden insanları kültürler, onları kendine  uydurur. Ama İstanbul’un gücü bile 20 yılda 6 milyon yeni üyeyi kültürlemeye yetmiyor. Dünya’nın belki de en melez şehri yeni sakinlerine kendi kültürünü kabul ettirmekte güçlük çekerken yeni gelenlerin kültürü de bu inatçı şehre kendini kabul ettiremiyor ama teslim de olmuyor. Sonuçta ortaya hastalıklı ve de yozlaşmış bir kültür çıkıyor.  Yazının devamını oku »

Paylaş