Kıssadan Hisse…

Aile şirketleri hegemonyasındaki bir ülke. Ancak, sahip olunmayan kurumsallık kavramı dillerden düşmüyor. Hedef kurumsallaşmak, zihniyet ve çehre değiştirmek. Hedefe götürecek rol modelleri çok. Yani giyilecek elbise çok! Ama elbiselerin bir kısmı dar, bir kısmı bol, kalanların yarısı uzun, yarısı kısa. Bu işin bir terzisi var mı? Ucundan biraz daraltsak, biraz kısaltsak. Terzi çok ama kendi söküğünü dikemeyen cinsten. Ne yapalım? Kurumsallaşalım. Elbise olmuyor, üzerimize oturmuyor. Elbise olmuyorsa gerisine bakalım. Bu işin bir de aksesuarı, ayakkabısı, şapkası var. Eee soruyoruz  şapka, aksesuar, ayakkabı elbisesiz ne işe yarar? Adam çıplak, şapka taksa ne olur? Biz yamayabildiğimiz yerleri yamayalım da gerisi elbet bir şekilde tamamlanır. Kurumsallaşacağız elbet ne yapalım? Yeni bir logo takalım şöyle en parlayan cinsinden elimize, boynumuza. İki slogan giyelim ayaklarımıza. Ses çıkartsın bastığımız yerde. Sesin nasıl çıktığının önemi yok. Kuru gürültü de olur. Ayakkabı ayakkabıdır. Hatta başkasından ödünçte alınır. Ne kaldı? Bir de şapka lazım kafaya. Kurumsal iletişelim diye. Çıkaralım şapkayı sallayalım, selam verelim diye. Aynaya baktık; çok yakıştı bu yeni ayakkabı, takılar ve şapka. Eee yetti gari kurumsallaşalım. Bir kendimizi  gösterelim dosta, düşmana. Yazının devamını oku »